przyczajać się


przyczajać się
przyczajać się {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, przyczajać sięam się, przyczajać sięa się, przyczajać sięają się {{/stl_8}}– przyczaić się {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIb, przyczajać sięczaję się, przyczajać sięczai się, przyczajać sięczaj się {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'będąc w ukryciu, czatować, czyhać na kogoś lub na coś; chować się przed kimś, czymś, czekając na dogodny moment do ucieczki': {{/stl_7}}{{stl_10}}Przyczajał się za oknem. Zwiadowca przyczaił się w krzakach. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'ukrywać własne przekonania, myśli, zamiary, aby kogoś wprowadzić w błąd, zmylić; maskować się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Podwładny przyczaił się, nie chcąc zrażać szefa do siebie. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • przyczaić się — dk VIa, przyczaić sięczaję się, przyczaić sięczaisz się, przyczaić sięczaj się, przyczaić sięczaił się przyczajać się ndk I, przyczaić sięam się, przyczaić sięasz się, przyczaić sięają się, przyczaić sięaj się, przyczaić sięał się 1. «ukryć się,… …   Słownik języka polskiego